X
تبلیغات
نماشا
رایتل

اخبار جوانرود

اشنای باشهرباینگان

بایِنْگان‌، یا بایَنگان‌، بخش‌ و شهری‌ در استان‌ کرمانشاه‌ واز توابع شهرستان‌ پاوه‌ می باشد. بانیکان‌ نیز ظاهراً صورت‌ تصحیف‌ شده این‌ کلمه‌ است‌ که‌ گاه‌ در منابع‌ رسمى‌ دیده‌ مى‌شود.

بایَنگان یکی از شهرهای سردسیر شهرستان پاوه و اورامانات است . شهر مرزی باینگان با بیش از دو هزار نفر جمعیت در ۱۲۰کیلومتری شمالغربی کرمانشاه واقع است.

مناطق جغرافیایی:

بخش‌ باینگان‌: این‌ بخش‌ یکى‌ از بخشهای‌ سه‌گانه پاوه‌ است‌ که‌ از شمال‌ به‌ نوسود و حومه پاوه‌، از جنوب‌ به‌ جوانرود و از غرب به‌ کشور عراق‌ محدود مى‌گردد. قسمت زیادی از خاک‌ این‌ بخش‌ را ارتفاعات‌ فراگرفته‌ که‌ شامل‌ ماکووان‌ ( 630،2متر)، گزن‌ ( 330،2متر)، اوته‌ ( 220،2متر)، بَلْهَس‌ ( 160،2متر)، زردوئى‌، کله‌ خانى‌، راگا، گَرمَزناب‌ و شش‌ دول‌ است‌.

بخش‌ باینگان‌ در حوضه شمال‌ غربی‌ استان‌ کرمانشاه قرار گرفته‌ است‌ و آب‌ و هوای‌ نیمه‌ مرطوب‌ دارد. اهم‌ رودهای‌ آن‌ شامل‌ زیمکان‌ (160 کیلومتر) که‌ پس‌ از پیوستن‌ رود چم‌ زریسک‌ (آب‌ زرشک‌) به‌ آن‌ به‌ رودخانه سیروان‌ مى‌ریزد، لِیَله‌ (73 کیلومتر)، چَم‌ِ مرّه‌ خیل‌ (30 کیلومتر)، آب‌ سفید برگ‌، آب‌ خلیفه‌ و آب‌ لَرَن‌ است‌. رودهای‌ دودان‌ و باینگان‌ نیز در همین‌ ناحیه‌ جریان‌ دارند.

بخش باینگان شامل 2 دهستان به نام های شیوسر و ماکوان است که این دو دهستان شامل روستاهای متعددی میباشد که آمار آنها بصورت زیر میباشد.

دهستان شیوه‌سر: که شامل روستاهای اریت، بانه وره، بله ای، ساتیاری، لاران علیا و لاران سفلی، مزیدی میرعبدلی، زرین چیا میوان

دهستان ماکوان: که شامل روستاهای تین، زردویی، سفیدآب، انجیرک باغی، دودان، سیمان، گوریگور، لشگرگاه و هرتا میباشد

گفتنى‌ است‌، قرآنى‌ که‌ کتابت‌ آن‌ به‌ حدود 300 سال‌ پیش‌ باز مى‌گردد، در روستای‌ میر عبدلى‌، یکى‌ از آبادیهای‌ بخش‌ باینگان‌ نگهداری‌ مى‌شود.


جغرافیای طبیعی:

نواحى‌ مختلف‌ این‌ بخش‌ برای‌ رویش‌ انواع‌ گیاهان‌ دارویى‌ و صنعتى‌ مساعد است‌. در این‌ منطقه کوهستانى‌ جنگلهای‌ تنک‌ نیز دیده‌ مى‌شود. جانوران‌ گوناگون‌ و پرندگان‌ مختلفى‌ نیز حیات‌ وحش‌ این‌ ناحیه‌ را تشکیل‌ مى‌دهند. منطقه (بخش) باینگان‌ در 1375‌ دارای‌ 12154نفر که شامل 4392خانوار است که ترکیب جنسیتی جمعیت‌، شامل‌ 6057 مرد و 6097زن‌ بوده است که در سرمشاری سال 1385 جمعیت *شهر* باینگان ۲۲۶۵ نفر اعلام شده است. نسبتهای‌ باسوادی‌ و شغلى‌ در این‌ بخش‌ به‌ ترتیب‌ 62% و 7/15% گزارش‌ شده‌ است‌.

 

درآمد:

درآمد مردم‌ این‌ بخش‌ برپایه دامداری‌، باغداری‌ و کارگری‌ ساده‌است‌. آب‌ باغداری بخش‌ باینگان‌ از رودخانه‌، چاههای‌ عمیق‌ و چشمه‌ تأمین‌ مى‌شود. انواع‌ محصولات‌ باغداری، پرورش‌ طیور به‌ طریق‌ سنتى‌، فرآورده‌های‌ دامى‌ و لبنى‌ - که‌ جنبه صادرات‌ نیز دارد - و صنایع‌ دستى‌، از اهم‌ تولیدات‌ این‌ منطقه‌ به‌ شمار مى‌رود. در سال 1366‌ این‌ بخش‌ دارای‌ 1062خانوار که شامل 4925نفر عشایر کوچنده ییلاقى‌ و 1123خانوار که شامل 8645نفر عشایر کوچنده قشلاقى‌ - از ایل‌ کرد نژاد جاف‌ - بوده است.


آیین و زبان:

اهالى‌ باینگان‌ از اهل‌ سنت‌ (شافعى‌) هستند و زبانشان‌ کردی‌ است‌ که‌ به‌ لهجه جافى‌ تکلم‌ مى‌کنند. در خلال‌ جنگ‌ عراق‌ و ایران‌، باینگان‌ از جمله‌ مناطقى‌ بود که‌ آسیب‌ فراوان‌ دید و 50% از ساختمانهای‌ این‌ بخش‌ ویران‌ شد و بیشتر روستاهای‌ آن‌ از سکنه‌ تهى‌ گردید.


اطلاعات شهری شهر باینگان:

شهرباینگان‌: این‌ شهرمرکز بخش‌باینگان‌است‌ و در 24 کیلومتری‌ جنوب‌ غربی‌ پاوه‌، در منطقه‌ای‌ کوهستانى‌، با ارتفاع‌ 1300متر از سطح‌ دریا، و در 35 عرض‌ شمالى‌ و 46 و 15 طول‌ شرقى‌ قرار گرفته‌ است‌. شهر در منطقه پایکوهى‌ قرار گرفته‌، و کوههای‌ شاهو، راگا و ماکوان‌ مشرف‌ بر آن‌ است‌. دره زیبای‌ سهور در شمال‌ شهر واقع‌، و شعبه‌ای‌ از رود مرّه‌ خیل‌ در آن‌ جاری‌ است‌. رود چم‌مره‌خیل‌ از جنوب‌ باینگان‌ مى‌گذرد و به‌ رود مرزی‌ سیروان‌ مى‌ریزد. چشمه‌های‌ دائمى‌ چاوک‌ و گرماب‌ در نزدیکى‌ شهر واقع‌ است‌ و مردم‌ از آب‌ آنها، از طریق‌ لوله‌کشى‌، استفاده‌ مى‌کنند. آب‌ و هوای‌ باینگان‌ نسبتاً سرد و نیمه‌ مرطوب‌ است‌ و درجه سرمای‌ آن‌ تا( 26- ) نیز گزارش‌ شده‌، و میزان‌ بارش‌ سالانه‌ تا 590 میلى‌متر به‌ ثبت‌ رسیده‌ است. باینگان‌ در اوایل‌ دهه سال 1330‌ بالغ‌ بر 538 نفر بود که‌ در سال 1370‌ به‌ 1477نفر که شامل 298 خانوار بوده و در سال 1375‌ به‌ 1866نفر که شامل 398 خانوار بوده که ترکیب جنسیتی آن به 956 مرد و 910 زن افزایش‌ یافت‌. نسبتهای‌ باسوادی‌ و اشتغال‌ سال 1375در این‌ شهر به‌ ترتیب‌ حدود 9/78% و 4/24% ثبت‌ شده‌ است‌. این‌ شهر در 1367ش‌ 204 خانوار بهره‌ بردار باغداری داشته‌ است‌.


قدمت تاریخی:

قدمت‌ تاریخى‌ شهر به‌ دوره زندیه‌ (1162-1209ق‌) باز مى‌گردد. طوایف‌ «بادنیان‌ِ» عراق‌، هسته اولیه جمعیت‌ باینگان‌ را تشکیل‌ مى‌داده‌، و شهر کنونى‌، ییلاق‌ آنها محسوب‌ مى‌شده‌ است‌. به‌ تدریج‌ طوایفى‌ در این‌ محل‌ ساکن‌ شدند و نام‌ آن‌ را از بادنیان‌ به‌ بانیکان و سپس به باینگان‌ تغییر دادند.

نظرات (0)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)